باید بشی هر جور شده تو پیدا
در پی تو ، دنبال یک نشونی
دلم داره میگرده دور دنیا
سراغتو میگیرم از ستاره
شاید تو پنهون شدی بین ابرا
دنبال رد پای تو عزیزم
میزنم این دلم رومن به دریا
به خاطرت میشکافم آسمون رو
من ماه و خورشید رو میگردم حتی
برای پیدا کردن نگاهت
میدوزم این نگاهمو به رویا
دلم میخواد ببینمت دوباره
بدون تو فایده نداره فردا
کاش میشد این فاصله ها نباشه
کاش می گرفتی تو سراغی از ما
خواستی پس بگیری از من دلتو ، وسط جاده دل منو رها کردی تو
گفتی یک سفر برات پیش اومده که باید بری ازم جدا بشی
نمیتونم که بیام همراه تو ، تو باید تو این سفر تنها باشی
وقتی دل به جاده ها میسپری ، خط نیفته روی ناز قدمت
جاده فرش زیر پای تو باشه ، ماه و مهتاب بتابه توی شبت
ابرای تو آسمون همراه تو ، هرجا میری رو سرت سایه کنن
روزا خورشید بتابه برای تو ، گلا عطر رو با تو همسایه کنن
گرچه تو از حال من بی خبری ، من به عنوان دعای سفرت
میخونم ترانه هانمو ، اشک میریزم به جاب آب پشت سرت
قسم می خوردیم به خدا ، جدی نبود ، جدی نبود
چشم توی چشم هم بودیم ، نگاهمون جدی نبود
برق میزدن چشما ولی ، برق چشا جدی نبود
میگفتیم همنفس بشیم ، بخونیم از عشق وجنون
میگفتیم اما حرفای من و شما جدی نبود
هزار هزار بار همسفر شدیم تو قلب جاده ها
رفتیم ولی این رفتن واومدنا جدی نبود
جداشدن حادثه ای که دیگه دست ما نبود
فقط میتونم که بگم این ماجرا جدی نبود
واست ترانه بگم و برای چشمات بخونم
ارزشش رو داشتی که من دور همه خط بکشم
برای از دست دادنت همیشه حسرت بکشم
آره می ارزید انتظار ، اون همه عجز و التماس
ارزششو داشتی و تو ارزشت بیشتر از ایناس
آره می ارزیداضطراب ، دلشوره و دلواپسی
به یاد تو تنهایی و دل ندادن به هیچ کسی
من نه پشیمونم و نه مردد این دل من
ارزششو داشتی عزیز ، ارزش عاشقت شدن
من نه از این تقدیر ونه از تو که رفتی دلخورم
ارزششو داشتی که من بهت بگم دوست دارم
آخه انگار اینبار بار آخره
تو چشات زل بزنم بگم بمون
اما انگار این کار بی اثره
دیگه تصمیم تو جدی شده واسه رفتن
بزار یه دل سیر نگات کنم من
انقدر که دلم تنگ نشه واست دوباره
انقدر که چشم من تا ابد دووم بیاره
نگو که میخوای بری واسه همیشه
نمیشه تکرار این آخرین دیدار
از تو چه پنهون دلم همین حالا
میگیره بهونتو صد هزار بار
تو هنوز نرفته دلم گرفته
نمیخواد که برسه لحظه رفتن
حالا که میخوای بری لااقل صبر کن
بزار یه دل سیر نگات کنم من
دیگه تصمیم تو جدی شده واسه رفتن
بزار یه دل سیر نگات کنم من
انقدر که دلم تنگ نشه واست دوباره
انقدر که چشم من تا ابد دووم بیاره
تو سرزمین دل من نمیشدی فرمـــــانروا
کاش اختیار دلمو نمیدادم به دست تو
یا که میشد جنگ دلها منجر به شکست تو
کاش نمیخورد دلم فریب از اون چشم سیاه و بد
کاش نمیبرید واسه من دادگاه تــــــو ، حبس ابد
کاش نمیدادم دلمو به اون چشای لعنتی
کاش نمیشد عاشق تو چشمای من به راحتی
کاش نبودی شکنجه و نبود چشات شکنجه گاه
مث سیاه چال واسه من، کاش نبود اون چشم سیاه
کاش نمیخورد دلم فریب از اون چشم سیاه و بد
کاش نمیبرید واسه من دادگاه تــــــو ، حبس ابد
خیلی وقته رفتی اما من بهش نکردم عادت
با صدای ساز من باز میشکنه قفل سکوتم
با خودم تنهامو امــــــــــا تو خیالم روبروتم
صدای تو باز میپیچه غروبا تو گوشم انگار
تا سحر به یاد چشمات چشم من میمونه بیدار
میخونم به خاطر تو آخرین ترانه هامو
هدیه میکنم به یادت التهــــــــــابه نفسامــو
مثل خورشید گرم عشقم ، تو نخواستی آسمون شی
تو نخواستی عاشقم شی ، تو نخواستی مال من شی
شوق پروازمو دیدی ، تو نخواستی بال من شی
تو نخواستی آرزوهام یکی شه با آرزو هات
دست من رو نگرفتی عاشقونه توی دستات
مثل پروانه میگشتم دور چشمت که تو بستیش
ضربان قلب من رو نشنیدی و شکستیش
تو نخواستی که من و تو گم بشیم تو قاب رویا
واسه با هم بودن انگار یه ذره دور بودیم از ما
تو نخواستی آرزوهام یکی شه با آرزو هات
دست من رو نگرفتی عاشقونه توی دستات
چشات با اون نگاهش قاپ دلم رو دزدید
خندهُ تو دلم رو گرفته به اسیری
چی کار کنم دلت رو ازم تو پس نگیری
چی کارکنم بمونی همیشه پیشم اینجا
تو ماه آسمونم بشی تموم شبها
چی کار کنم نگاهت رفیق شه با نگاهم
تکیه بدم به دستات ، بشی تو تکیه گاهم
به خاطر تو بوده هرچی ترانه گفتم
نباشی پیشم اینجا از تک و تا می افتم
به عشق تو دل من ، میزنه باز تو سینه
چیکار کنم که حرفام به دل تو بشینه
چی کار بمونی همیشه پیشم اینجا
تو ماه آسمونم بشی تموم شبها
چی کار کنم نگاهت رفیق شه با نگاهم
تکیه بدم به دستات ، بشی تو تکیه گاهم
با اینکه تو چشمت میخونم ، که دیگه تنهام نمیزاره
آخه عزیزم بی وفایی ، هنوزم از تو یادگاره
میگی میمونم ولی انگار ، دل تو باز فکر فراره
اون چشمات ، اون لبهات ، قلب تو
منو دوسم نداره
قلبم رو ، تو اوج عشق
باز جا می ذاره
اینبارم عشق تو ، واسم
فایده نداره
دست تو ، دستم رو
بازم تنها می ذاره
کی گفته کار من باز انتظاره ، قلب من باز تنهاست باز بی قراره
کی گفته اشک من بی اختیاره ، باز شبهام تاریکه باز بی ستاره
اون چشمات ، اون لبهات ، قلب تو
منو دوسم نداره
قلبم رو ، تو اوج عشق
باز جا می ذاره
زمینم انگاری طــــاقت نداره ، داره با بـــاد دعوا میکنــــه
آسمون داده به ماه مرخصی تا بشینه به عذای ماه من
ستاره ها رو فرستاده سفر تا بشه به رنگ پیرهن سیاه من
تک درخت توی باغچه از نگاه من قایم میشه ، شاخه هاشو اینور و اونور میکنه
اشکاشو زیر برگاش پنهون میکنه ، غصهُ رفتن تو چشم اونم تر میکنه
مرغ عشق روش نمیشه تو چشم من نگاه کنه ، آخه میدونه من چی میکشم
غصه داره دل اون مثل دلم ، مثل چشمای ترش خیسه چشم
آخه امروز روز مرگه دلمه ، روز رفتن تو از کنار من
آخــــــر روزای خــوب بودنت ، اول روزای انتظـــــــار من
اجازه میدادن به من که بشینم جــای خـــــدا
دیگه نبود کسی فقیر ، نه سرشکسته نه حقیر
زندگی هم زوری نبود ، به زور نمیگفتم بمیـــر
هیچکسی به انتظار نبود ، هیچ دلی بی قرار نبود
واسه تموم غصه ها راهی بجــــز فــــرار نبود
کسی گرفتار نمیشد ، مریض و بیمار نمیشد
با خواب بد نیمه شبا ، هیچکسی بیدار نمیشد
حال کسی بد نمیشد ، راه کسی سد نمیشد
سهم کسی تو زندگی ، گریه ممتد نمیشد
دیگه کسی نمی نوشت از بدی های سرنوشت
جهنمی وجود نداشت ، دنیا میشد مثل بهشت
هیچکسی چشم به راه نبود ، روز کسی سیاه نبود
سرپیچی از دستور من ! غلط نبود ، گناه نبود
یه عالمست درد دلم ، ترانه ناچیز و کم
یه چیزایی هم مونده بود که روم نشد دیگه بگم
قید تو رو نمیزنم میخوای بیا ، میخوای نیا
دل رو به هیچکس نمیدم میخوای بیا ، میخوای نیا
عشق تو رو پس نمیدم میخوای بیا ، میخوای نیا
به شب اجازه نمیدم روز تو رو سیاه کنه
نه ماه نه خورشید نباید تو چشم تو نگاه کنه
تا زنده باشم نمیشه ابری بیاد تو آسمون
بارون بباره از چشات از اون چشای مهربون
نمیزارم فصل دلت غمگین و پاییزی بشه
خندهُ لبهای تو رو نمیزام چیزی بشه
به غم اجازه نمیدم یه وقت بیاد اون طرفا
این دیگه تصمیم تو، میخوای بیا ، میخوای نیا
من از تو دل نمیکنم میخوای بیا ، میخوای نیا
قید تو رو نمیزنم میخوای بیا ، میخوای نیا
دل رو به هیچکس نمیدم میخوای بیا ، میخوای نیا
عشق تو رو پس نمیدم میخوای بیا ، میخوای نیا
دوباره داشتن شما اگه یه روز قسمت بشه
دستای گرم و خوبتون اگه باز مال من بشه
دوباره مثل قدیما خوشا به حال من بشه
چشام رو به نگاهتون اینبار هدیه میکنم
از همه چیز دل میکنم به شما تکیه میکنم
ایندفعه شک نمیکنم که زندگی یعنی شما
بعد دوباره داشتنت چیزی نمیخوام از خدا
اگه بازم عطر شما بپیچه تو خلوت من
دوباره باز تموم بشه بعد شما غربت من
اگه بازم نگاهتون توی چشام خونه کنه
گرمی دستای شما قلبمو دیوونه کنه
چشام رو به نگاهتون اینبار هدیه میکنم
از همه چیز دل میکنم به شما تکیه میکنم
ایندفعه شک نمیکنم که زندگی یعنی شما
بعد دوباره داشتنت چیزی نمیخوام از خدا
اون نگاه رو نگیر از من که چشاتو میپرستم
منو هی نده عذابم که نداره سود و حاصل
عزیزم یه روز میفهمی که تو بد کردی به این دل
از تو دلخورم که رفتی از تو دلخورم که نیستی
از تو دلخورم که ساده دل من رو تو شکستی
از تو دلخورم که رفتی از تو دلخورم که نیستی
از تو دلخورم که هرگز قدر من رو ندونستی
گل من دلم رو نشکون، کسی رو جز تو نداره
طفلکی دیوونهُ توست ، واسهُ تو بیقراره
نگیر از من خنده هاتو که میمیرم به یه لحظه
به خدا کشتن این دل به یه دنیا نمی ارزه
از تو دلخورم که رفتی از تو دلخورم که نیستی
از تو دلخورم که ساده دل من رو تو شکستی
از تو دلخورم که رفتی از تو دلخورم که نیستی
از تو دلخورم که هرگز قدر من رو ندونستی
دوباره یک ترانه تو دفترم شکفته
باز هم میباره بارون از ابر و دیدهُ من
دوباره راه رو گم کرد دل لحظهُ رسیدن
بازم تن خیابون پرسهُ زیر بارون
حالا که نیستی غم رو نمیشه کرد پنهون
لحظه به لحظه اندوه شعر بی تو در رکوده
خطی اگر سرودم هم از غم تو بوده
ابر بی تو در تلاطم اشگ بی تو بی حسابه
لحظه به لحظه عمرم بی تو فقط عذابه
واسه نفس کشیدن ، همیشه از تو خوندن
تو رو میخوام بخونی واسه صدای خسته
واسه دلی که صد بار به سادگی شکسته
تو رو میخوام بتابی که از تو نور بگیرم
برای داشتن تو حس غرور بگیرم
تو رو میخوام بخندی که با تو من بخندم
دریچهُ دلم رو ، رو به همه ببندم
تو رو میخوام که باشی ، باشی واسم بهانه
بگم واسه بهانم ترانه و ترانه
تو رو میخوام بتابی که از تو نور بگیرم
برای داشتن تو حس غرور بگیرم
یه درخت پیر و تنهـــا ، یه کویر خشک و خـــامـوش
پس چی شد گذشته هامون ، ما چرا شدیم فراموش
تنها یادگار جنگل یه درخت خشک و پیره
تو خیالش سبز جنگل اما طفلی تو کویره
همه میگن اون قدیما روزا جنگل پر نور بود
صورت سبز درختا پر احساس غرور بود
انگاری که اون قدیما همه ی فصلا بهاربود
زندگی توی جنگل واسه هرکس افتخار بود
رعد وبرقی زد وجنگل شد اسیر دست آتیش
دیگه دیره ، سوخته جنگل ، نمیشه کرد دیگه کاریش
حالا از اون روز تاریک میگذره روزای بسیار
از رخ زیبای جنگل مونده تصویری اسفبار
یه درخت پیر و تنهـــا ، یه کویر خشک و خـــامـوش
پس چی شد گذشته هامون ، ما چرا شدیم فراموش
لحظه رسیدن تو میشینم زیر قدم هات
بودن من وتو با هم ، زندگی زیر سایه ات
همیشه پـــیش تو بودن از حالا تا بینهایت
دوباره تو با نگاهت میشینی توی دل من
میچکه به روی گونم اشگ شوق تو رو داشتن
میتونم برات بخونم بهترین ترانه هامو
بشنوه تمام دنیا باز صدای خنده هامو
شعر و بارون واسهُ تو ، همه تو عشق عقب من
میتونن آروم بگیرن گریه های هر شب من
توی دستام واسهُ تو شاخهُ سرخ گلی شاد
انقدر من تو رو خواستم تا خدا عشقمو پس داد
عزیزم یاد تو هم هست؟ روزای بودن با من
حیف که مثل خاطراتت نیستی هر جا در کنارم
این روزا حتی یه لحظه نیست تو رو یادم نیارم
دیگه از باور من رفت فکر باز گشت دوباره
انتظارم شده عـــادت ، اگه دل به انتظــــــاره
حیف که از چشات جدا شد دوتاچشم غرق خونم
حیف که دستامو رها کرد ، دستای تو مهربونم
مثل من مثل دل من ، مثل پرواز زیر بارون
مثل پژمردن یک گل تو خاک خشک گلدون
مثل حس بیگناهی وقتی که هست توی زندون
مثل شمع وقتی که اشگاش میریزه رو تن شمعدون
مثل پروانه زمانی که از چشم گل میشه پنهون
مثل خون مثل شهادت ، لحظهُ گذشتن از جون
مثل من که از کنار عشق تو رد شدم آسون
تازه بعد از رفتـــــن تو مزه غــم رو چشیـــــدم
بعد تو ، بعد نگاهت ، دل به هیچکسی نبستم
تک وتنهاست حالا قلبم ، تک وتنهاست دیگه دستم
بعد تو عطرت هنوزم توی خلوتم می پیچه
عطر گلهای بهشت هم پیش عطر تنت هیچه
بعد تو هرجا برم من عکس چشمات روبرومه
بعد تو دوباره با تــــو بودن مـــن ، آرزومــــه
بعد تو ستاره خاموش شده ، ماه فکر فراره
بی تو روزا پر اندوه ، بی تو خورشید بیقراره
به نشستن به امید فردا
دیگه عادت کردم که نباشی
من بمونم ته قصه تنــــها
دیگه عادت کردم به غروب و بارون
به نگاه پر حسرت و چشای حیرون
دیگه عادت کردم به یه بغض کهنه
گریه های ممتد با صدای لرزون
به نبودن تو و نداشتن عشق
به نفس کشیدن بدون ارزش
به ستاره های بی حوصله شب
به ترانه های التماس و خواهش
دیگه عادت کردم
دیگه عادت کردم
دیگه عادت کردم
دیگه عادت کردم به غریبی
به هوای تو رو داشتن هردم
من به عشق بازی با خاطره ها
به خیالت دیگه عــــادت کردم
به نبودن تو و نداشتن عشق
به نفس کشیدن بدون ارزش
به ستاره های بی حوصله شب
به ترانه های التماس و خواهش
دیگه عادت کردم
دیگه عادت کردم
دیگه عادت کردم
نگو محاله من و تو دوباره دل به هم بدیم
نگو که اشتباه بودش من وتو دل بستنمون
نگو دیگه نمیرسه به همدیگه ما دستمون
این روزا بیشتر از همه فکر تو ، تو سر منه
نگو که از سرت دیگه ، خیال من نمیگذره
نگو برای عشق من دیگه نداری حوصله
نگو اگه باهم باشیم از عشق میگیریم فاصله
نگو از اول عشق ما یه اشتباه ساده بود
نگو نگاهت اشتباه به چشم من افتاده بود
این روزا بیشتر از همه فکر تو ، تو سر منه
نگو که از سرت دیگه ، خیال من نمیگذره
با خودت و دل من چه کردی نازنینم
کور میشد این چش من ، تو رو نمیدید اینجور
چی اومده سر اون غنچه ی ناز و مغرور
گوشه ی راست باغچه یادم میاد قدیما
نشسته بودی سرسبز بودی رئیس گلها
شاپرکا به دورت میچرخیدن چه زیبا
آخ که چه احترامی داشتی میون گلها
بخاطر تو باغچه پر میشد از قناری
تو چله ی زمستون هوا میشد بهاری
منم به عشق چشمات بودم همیشه اونجا
چی شد که باد پاییز وزید تو باغچه ی ما
سکوت رو فریاد میزنم تو خلوت سرد اتاق
شبا خیال تو میاد دور سرم دور میزنه
این قلب عاشقم از اون چشم تو دل نمیکنه
دیوارا از چشات میگن از اون نگاه دلربا
یکی یکی میخوان برن زیر قدم های شما
پنجره های این اتاق از غم تو شکسته اند
مث نگاه خسته ام به انتظار نشسته اند
بازم قلم تو دست من خودش ترانه گو میشه
چشام به دنبال شما راهی جستجو میشه
دفترم از اسم تو باز سیاه میشه و خوندنی
رفتن تو یادم میاد ، آخ که چه دل سوزوندنی
نگاه بکن به چشمام میخوان ببیننت باز
نگاه بکن به پاهام دارن هوای رفتن
نگاه بکن نفسهام تو رو می خوانت از من
نگاه بکن گلومو بغض تو، تو صداشه
نگاه بکن دل من نمیتونه جداشه
نگاه بکن به لبهام دارن هوای فریاد
نگاه بکن خیالم تو رو نبرده از یاد
نگاه بکن وجودم که آرامش نداره
نگاه بکن دلم رو هنوز به انتظاره
منو گذاشتی رفتی دنبال یار بهتر
دیدمت با غریبه سرگرم گفتگویی
جلو مردم واسه من ، نذاشتی آبرویی
با ایما و اشاره یه جور که من نبینم
تو رو نشون میدادن به هم ، ای نازنینم
با طعنه و کنایه ، با خنده های بسیار
گفتن اینم از اون که هستی بهش گرفتار
بازم نفرین نکردم خدا خودش گواهه
خواستم سفید شه بختت ، دلت اگر سیاهه
تا کی میخوای نباشی ، تا کی میخوای نتابی
خورشید خانوم طلوع کن تو این شب بی ستاره
آسمون سیــــــاه رو آبـــــــی بکـــــن دوباره
بازم از نو شروع کن تا شب نشه یه تکرار
تو رو خدا طلوع کن حتـــــــی برای یک بار
بازم یخا رو آب کن تا نریم به تباهی
بزار نوری بگیره دنیا تو این سیــــــــــاهی
خورشید خانوم طلوع کن تاکی میخوای بخوابی
تا کی میخوای نباشی ، تا کی میخوای نتابی
خورشید خانوم طلوع کن تو این شب بی ستاره
آسمون سیــــــاه رو آبـــــــی بکـــــن دوباره
بکشم از تو هـــــزار تا نقاشی
بزنم رنگ گلا رو به لبات
رنگ آسمون بشه رنگ چشات
تو رو قرمز میکشم چون عاشقی
برق خورشید رو میارم تو نگات
رنگ موهات رنگ دلخواه منه
نفسات عطر گل نسترنه
تو بلوری مث یاس شیشه ای
شیشه ای که تا ابد نمیشکنه
من میخوام فقط مال خودم باشی
بکشم از تو هـــــزار تا نقاشی
وقتیکه من تو رو پیدا میکنم
لحظه هامو پر رویا میکنم
میزارم عکستو تو قاب دلم
میشینم تو رو تماشا میکنم
چون تو رو دوست دارم قد خدا
میکشم نگــــاهتو بی انتـــها
میزارم تو نقاشیم واسه تو بال
تا بشی درست مث فرشته ها