میخوای بیا ، میخوای نیا ...

 من از تو دل نمیکنم                  میخوای بیا ، میخوای نیا

       قید تو رو نمیزنم                      میخوای بیا ، میخوای نیا

           دل رو به هیچکس نمیدم          میخوای بیا ، میخوای نیا

                عشق تو رو پس نمیدم            میخوای بیا ، میخوای نیا

به شب اجازه نمیدم روز تو رو سیاه کنه

                                        نه ماه نه خورشید نباید تو چشم تو نگاه کنه

تا زنده باشم نمیشه ابری بیاد تو آسمون

                                        بارون بباره از چشات از اون چشای مهربون

نمیزارم فصل دلت غمگین و پاییزی بشه

                                         خندهُ لبهای تو رو نمیزام چیزی بشه

به غم اجازه نمیدم یه وقت بیاد اون طرفا

                                         این دیگه تصمیم تو، میخوای بیا ، میخوای نیا

من از تو دل نمیکنم                  میخوای بیا ، میخوای نیا

       قید تو رو نمیزنم                      میخوای بیا ، میخوای نیا

           دل رو به هیچکس نمیدم          میخوای بیا ، میخوای نیا

                عشق تو رو پس نمیدم            میخوای بیا ، میخوای نیا

                      [e-mail]

عطر شما ...

      برای باز با هم بودن اگه یه روز فرصت بشه

                                        دوباره داشتن شما اگه یه روز قسمت بشه

     دستای گرم و خوبتون اگه باز مال من بشه

                                        دوباره مثل قدیما خوشا به حال من بشه

     چشام رو به نگاهتون اینبار هدیه میکنم

                                         از همه چیز دل میکنم به شما تکیه میکنم

     ایندفعه شک نمیکنم که زندگی یعنی شما

                                         بعد دوباره داشتنت چیزی نمیخوام از خدا

     اگه بازم عطر شما بپیچه تو خلوت من

                                         دوباره باز تموم بشه بعد شما غربت من

     اگه بازم نگاهتون توی چشام خونه کنه

                                          گرمی دستای شما  قلبمو دیوونه کنه

      چشام رو به نگاهتون اینبار هدیه میکنم

                                          از همه چیز دل میکنم به شما تکیه میکنم

      ایندفعه شک نمیکنم که زندگی یعنی شما

                                           بعد دوباره داشتنت چیزی نمیخوام از خدا

گل من ...

     گل من منو نرنجون که من عاشق تو هستم

                                       اون نگاه رو نگیر از من که چشاتو میپرستم

    منو هی نده عذابم که نداره سود و حاصل

                                       عزیزم یه روز میفهمی که تو بد کردی به این دل

                از تو دلخورم که رفتی       از تو دلخورم که نیستی

                از تو دلخورم که ساده       دل من رو تو شکستی

                از تو دلخورم که رفتی       از تو دلخورم که نیستی

                از تو دلخورم که هرگز        قدر من رو ندونستی

    گل من دلم رو نشکون، کسی رو جز تو نداره

                                       طفلکی دیوونهُ توست ، واسهُ تو بیقراره

    نگیر از من خنده هاتو که میمیرم به یه لحظه

                                       به خدا کشتن این دل به یه دنیا نمی ارزه

                از تو دلخورم که رفتی       از تو دلخورم که نیستی

                از تو دلخورم که ساده       دل من رو تو شکستی

                از تو دلخورم که رفتی       از تو دلخورم که نیستی

                از تو دلخورم که هرگز        قدر من رو ندونستی

شعر بی تو در رکوده ...

     این عشق بی سرانجام               یه قصه ای کهنه

                      دوباره یک ترانه                     تو دفترم شکفته

    باز هم میباره بارون                     از ابر و دیدهُ من

                      دوباره راه رو گم کرد             دل لحظهُ رسیدن

    بازم تن خیابون                           پرسهُ زیر بارون

                     حالا که نیستی غم رو            نمیشه کرد پنهون

    لحظه به لحظه اندوه                شعر بی تو در رکوده

                      خطی اگر سرودم                 هم از غم تو بوده

    ابر بی تو در تلاطم                    اشگ بی تو بی حسابه

                     لحظه به لحظه عمرم             بی تو فقط عذابه

حس غرور ...

     تو رو میخوام بمونی برای زنده موندن

                                                     واسه نفس کشیدن ، همیشه از تو خوندن

    تو رو میخوام بخونی واسه صدای خسته

                                                     واسه دلی که صد بار به سادگی شکسته

    تو رو میخوام بتابی که از تو نور بگیرم

                                                     برای داشتن تو حس غرور بگیرم

    تو رو میخوام بخندی که با تو من بخندم

                                                     دریچهُ دلم رو ، رو به همه ببندم

    تو رو میخوام که باشی ، باشی واسم بهانه

                                                     بگم واسه بهانم ترانه و ترانه

    تو رو میخوام بتابی که از تو نور بگیرم

                                                      برای داشتن تو حس غرور بگیرم

تصویری اسفبار ...

یه درخت پیر و تنهـــا ، یه کویر خشک و خـــامـوش

                                                       پس چی شد گذشته هامون ، ما چرا شدیم فراموش

تنها یادگار جنگل یه درخت خشک و پیره

                                                        تو خیالش سبز جنگل اما طفلی تو کویره

همه میگن اون قدیما روزا جنگل پر نور بود

                                                        صورت سبز درختا پر احساس غرور بود

انگاری که اون قدیما همه ی فصلا بهاربود

                                                         زندگی توی جنگل واسه هرکس افتخار بود

رعد وبرقی زد وجنگل شد اسیر دست آتیش

                                                         دیگه دیره ، سوخته جنگل ، نمیشه کرد دیگه کاریش

حالا از اون روز تاریک میگذره روزای بسیار

                                                          از رخ زیبای جنگل مونده تصویری اسفبار

یه درخت پیر و تنهـــا ، یه کویر خشک و خـــامـوش

                                                       پس چی شد گذشته هامون ، ما چرا شدیم فراموش

     

خدا عشقمو پس داد ...

    آخر دلتنگی من ، دستای من توی دستات

                                         لحظه رسیدن تو میشینم زیر قدم هات

    بودن من وتو با هم ، زندگی زیر سایه ات

                                         همیشه پـــیش تو بودن از حالا تا بینهایت

    دوباره تو با نگاهت میشینی توی دل من

                                         میچکه به روی گونم اشگ شوق تو رو داشتن

    میتونم برات بخونم بهترین ترانه هامو

                                         بشنوه تمام دنیا باز صدای خنده هامو

    شعر و بارون واسهُ تو ، همه تو عشق عقب من

                                         میتونن آروم بگیرن گریه های هر شب من

     توی دستام واسهُ تو شاخهُ سرخ گلی شاد

                                         انقدر من تو رو خواستم تا خدا عشقمو پس داد

باور من ...

     نمیره از خاطر من لحظه های با تو بودن

                                                    عزیزم یاد تو هم هست؟ روزای بودن با من

    حیف که مثل خاطراتت نیستی هر جا در کنارم

                                                    این روزا حتی یه لحظه نیست تو رو یادم نیارم

    دیگه از باور من رفت فکر باز گشت دوباره

                                                    انتظارم شده عـــادت ، اگه دل به انتظــــــاره

    حیف که از چشات جدا شد دوتاچشم غرق خونم

                                                    حیف که دستامو رها کرد ، دستای تو مهربونم

پرواز زیر بارون ...

مثل عشق پاک فرهاد ، مثل قلب خون مجنون

                                                              مثل من مثل دل من ، مثل پرواز زیر بارون

مثل پژمردن یک گل تو خاک خشک گلدون

                                                              مثل حس بیگناهی وقتی که هست توی زندون

مثل شمع وقتی که اشگاش میریزه رو تن شمعدون

                                                              مثل پروانه زمانی که از چشم گل میشه پنهون

مثل خون مثل شهادت ، لحظهُ گذشتن از جون

                                                               مثل من که از کنار عشق تو رد شدم آسون

بعد تو ...

بعد تو اشک رو شناختم ، بی تو من غربت رو دیدم

                                                          تازه بعد از رفتـــــن تو مزه غــم رو چشیـــــدم

بعد تو ، بعد نگاهت ، دل به هیچکسی نبستم

                                                          تک وتنهاست حالا قلبم ، تک وتنهاست دیگه دستم

بعد تو عطرت هنوزم توی خلوتم می پیچه

                                                          عطر گلهای بهشت هم پیش عطر تنت هیچه

بعد تو هرجا برم من عکس چشمات روبرومه

                                                           بعد تو دوباره با تــــو بودن مـــن ، آرزومــــه

بعد تو ستاره خاموش شده ، ماه فکر فراره

                                                           بی تو روزا پر اندوه ، بی تو خورشید بیقراره     

دیگه عادت کردم ...

 دیگه عادت کردم به جدایی

                   به نشستن به امید فردا

                                 دیگه عادت کردم که نباشی

                                                   من بمونم ته قصه تنــــها

دیگه عادت کردم به غروب و بارون

                 به نگاه پر حسرت و چشای حیرون

                                 دیگه عادت کردم به یه بغض کهنه

                                                  گریه های ممتد با صدای لرزون

به نبودن تو و نداشتن عشق

               به نفس کشیدن بدون ارزش

                             به ستاره های بی حوصله شب

                                          به ترانه های التماس و خواهش

                                                          دیگه عادت کردم

                                                                           دیگه عادت کردم

                                                                                          دیگه عادت کردم

دیگه عادت کردم به غریبی

                به هوای تو رو داشتن هردم

                                  من به عشق بازی با خاطره ها

                                                  به خیالت دیگه عــــادت کردم

به نبودن تو و نداشتن عشق

               به نفس کشیدن بدون ارزش

                            به ستاره های بی حوصله شب

                                        به ترانه های التماس و خواهش

                                                        دیگه عادت کردم

                                                                      دیگه عادت کردم

                                                                                   دیگه عادت کردم

نگو ...

     نگو برات مرده دیگه اون عشق زیبای قدیم

                                                     نگو محاله من و تو دوباره دل به هم بدیم

    نگو که اشتباه بودش من وتو دل بستنمون

                                                    نگو دیگه نمیرسه به همدیگه ما دستمون

    این روزا بیشتر از همه فکر تو  ، تو سر منه

                                                       نگو که از سرت دیگه ، خیال من نمیگذره

    نگو برای عشق من دیگه نداری حوصله

                                                       نگو اگه باهم باشیم از عشق میگیریم فاصله

    نگو از اول عشق ما یه اشتباه ساده بود

                                                       نگو نگاهت اشتباه به چشم من افتاده بود

    این روزا بیشتر از همه فکر تو  ، تو سر منه

                                                       نگو که از سرت دیگه ، خیال من نمیگذره

باد پاییز ...

     الهی من بمیرم ، این لحظه رو نبینم

                                                              با خودت و دل من چه کردی نازنینم

    کور میشد این چش من ، تو رو نمیدید اینجور

                                                             چی اومده سر اون غنچه ی ناز و مغرور

    گوشه ی راست باغچه یادم میاد قدیما

                                                             نشسته بودی سرسبز بودی رئیس گلها

    شاپرکا به دورت میچرخیدن چه زیبا

                                                                آخ که چه احترامی داشتی میون گلها

    بخاطر تو باغچه پر میشد از قناری

                                                                 تو چله ی زمستون هوا میشد بهاری

    منم به عشق چشمات بودم همیشه اونجا

                                                                چی شد که باد پاییز وزید تو باغچه ی ما

اتاقک ...

     من توی این اتاقکم با حس عشقی داغ داغ

                                                                  سکوت رو فریاد میزنم تو خلوت سرد اتاق

    شبا خیال تو میاد دور سرم دور میزنه

                                                                  این قلب عاشقم از اون چشم تو دل نمیکنه

    دیوارا از چشات میگن از اون نگاه دلربا

                                                                   یکی یکی میخوان برن زیر قدم های شما

    پنجره های این اتاق از غم تو شکسته اند

                                                                   مث نگاه خسته ام به انتظار نشسته اند

    بازم قلم تو دست من خودش ترانه گو میشه

                                                                    چشام به دنبال شما راهی جستجو میشه

    دفترم از اسم تو باز سیاه میشه و خوندنی

                                                                    رفتن تو یادم میاد ، آخ که چه دل سوزوندنی

نگاه بکن ...

          نگاه بکن به دستام دارن هوای پرواز

                                                             نگاه بکن به چشمام میخوان ببیننت باز

        نگاه بکن به پاهام دارن هوای رفتن

                                                             نگاه بکن نفسهام تو رو می خوانت از من

        نگاه بکن گلومو بغض تو، تو صداشه

                                                             نگاه بکن دل من نمیتونه جداشه

         نگاه بکن به لبهام دارن هوای فریاد

                                                              نگاه بکن خیالم تو رو نبرده از یاد

         نگاه بکن وجودم که آرامش نداره

                                                              نگاه بکن دلم رو هنوز به انتظاره

ای نازنینم ...

          دوست داشتم فراوون ، اینو نکردی باور

                                                                    منو گذاشتی رفتی دنبال یار بهتر

         دیدمت با غریبه سرگرم گفتگویی

                                                                    جلو مردم واسه من ، نذاشتی آبرویی

         با ایما و اشاره یه جور که من نبینم

                                                                    تو رو نشون میدادن به هم ، ای نازنینم

         با طعنه و کنایه ، با خنده های بسیار

                                                                    گفتن اینم از اون که هستی بهش گرفتار

         بازم نفرین نکردم خدا خودش گواهه

                                                                    خواستم سفید شه بختت ، دلت اگر سیاهه

خورشید خانوم ...

 خورشید خانوم طلوع کن تاکی میخوای بخوابی

                                                          تا کی میخوای نباشی ، تا کی میخوای نتابی

خورشید خانوم طلوع کن تو این شب بی ستاره

                                                          آسمون سیــــــاه رو آبـــــــی بکـــــن دوباره

بازم از نو شروع کن تا شب نشه یه تکرار

                                                          تو رو خدا طلوع کن حتـــــــی برای یک بار

بازم یخا رو آب کن تا نریم به تباهی

                                                          بزار نوری بگیره دنیا تو این سیــــــــــاهی

خورشید خانوم طلوع کن تاکی میخوای بخوابی

                                                          تا کی میخوای نباشی ، تا کی میخوای نتابی

خورشید خانوم طلوع کن تو این شب بی ستاره

                                                          آسمون سیــــــاه رو آبـــــــی بکـــــن دوباره

هزار تا نقاشی ...

               من میخوام فقط مال خودم باشی

                                                                 بکشم از تو هـــــزار تا نقاشی

              بزنم رنگ گلا رو به لبات

                                                                 رنگ آسمون بشه رنگ چشات

               تو رو قرمز میکشم چون عاشقی

                                                                 برق خورشید رو میارم تو نگات

               رنگ موهات رنگ دلخواه منه

                                                                  نفسات عطر گل نسترنه

                تو بلوری مث یاس شیشه ای

                                                                  شیشه ای که تا ابد نمیشکنه

                 من میخوام فقط مال خودم باشی

                                                                   بکشم از تو هـــــزار تا نقاشی

                 وقتیکه من تو رو پیدا میکنم

                                                                   لحظه هامو پر رویا میکنم

                  میزارم عکستو تو قاب دلم

                                                                   میشینم تو رو تماشا میکنم

                  چون تو رو دوست دارم قد خدا

                                                                    میکشم نگــــاهتو بی انتـــها

                  میزارم تو نقاشیم واسه تو بال

                                                                    تا بشی درست مث فرشته ها

رنگ پشیمونی ...

 رنگ پشیمونی گرفته

               تک تک ثانیه هامو ، لحظه هامو ، همهٌ حال و هوامو ،

                       صدامو ، اکثر ترانه هامو نامه هامو دفتر خاطره هامو و قصه هامو ،

 

       رنگ پشیمونی گرفته

                چشامو ، خنده هامو گریه هامو واغلب حرف لبامو ،این دل در به در بی دستو پامو ،

                       همه روز وشبامو ، ابتدا وانتهامو ، کنج دلواپسیامو گوشهٌ بیکسیامو

 

یادش به خیر ...

         من از چشات میخونم دوسم نداری اصلا

                                                      توی چشات نوشته ، نبودی عاشق من

        من از صدات میفهمم جایی ندارم اینجا

                                                       گرچه نگاهت اینجاست ، نیست حواست اما

        یادش به خیر قدیما هوای ما رو داشتی

                                                        زمستونا عزیزم بوی بهارو داشتی

         یادش به خیر نگاهت یه روزی مال ما بود

                                                        همون چشا که گفتم خیره به این چشا بود

        من از چشات میخونم داری هوای رفتن

                                                        بیشتر از این نگیرم وقتتو نازنین ، من

        رو پیشونیت میخونم یه اسم تازه و نو

                                                         نشستی پیشم اما تو فکر رفتنی تو

        یادش به خیر قدیما هوای ما رو داشتی

                                                         زمستونا عزیزم بوی بهارو داشتی

        یادش به خیر نگاهت یه روزی مال ما بود

                                                         همون چشا که گفتم خیره به این چشا بود