برم به سرزمیــــــــــن قشنگ آرزوها
برم یه جا که دیگه سیاه نباشه شب ها
جایی که دل نترسه از قصه های فردا
یه جا که سبز بمونه زمستونم درختا
نباشه باد پاییز دیـــگه مزاحم مــــــــــا
برم یه جا که هرگز کسی نباشه تنها
مجنون نباشه عاشق مگر کنــار لیـــلا
یه جا که قلب عاشق آروم بگیره اونجا
میخوام برم از اینجا ، کو پای رفتن اما
گریه نیست برای غمهام حالا انگار دیگه مرهم
بیخودی گریون چشمام ، بیخودی من قصه میگم
خبری نیست توی قصه از تو و از با تو بودن
فایده ای نداره حتی دیگه از تو خوندن من
به خودم اومدم اما دیگه کار گذشته از کار
من شکست خورده بودم و خبر نداشتم انگار
من از اول باخته بودم ، اشتباه بود همه امید
اشتباه بود خواستن تو ، حیف که دل دیر اینو فهمید
من تحمل کردم اما چاره ای نبوده جز این
تو که مثل پادشاهی رو چه به این دل مسکین
خبری نیست توی قصه از حضورت در کنارم
بی خودی بود این ترانه ، بی خودی بود انتظارم
زندون هر گوشه هر جا از این دنیا
با اینکه رفتی تو در قلب من جایی
داری بیا برگرد تا گم شه تنهایی
اکنون که نیستی تو ، یاد تو اما هست
دست تو را دارم در خاطرم در دست
اکنون که نیستی تو ، نیست بر غمم چاره
این گریه هـــــــای من مانند رگباره
حالا که مثل تو گم گشته خوشبختی
انگار نفس تنگه ، میگرده در سختی
گرچه که این تقدیر مارو جدا کرده
قلبم هنوز گرمه ، دستم اگر سرده
اکنون که نیستی تو ، یاد تو اما هست
دست تو را دارم در خاطرم در دست
اکنون که نیستی تو ، نیست بر غمم چاره
این گریه هـــــــای من مانند رگباره
یه بغض پر ز گریه توی تموم هفته
یه انتظار آروم ، یه انتظار ساده
فقط یاد تو مونده که از سرم زیاده
یه انتظار زیبا واسه به تو رسیدن
برای با تو بودن ، با تو نفس کشیدن
یه انتظار تلخ و یه انتظار شیرین
بازم به یاد دوری ترانه های غمگین
یه انتظار یه کاغذ ،مداد کهنهُ من
بازم ترانه بازی بازم از تو نوشتن
دیگه هیچ جا نمیگم من ، چشام عاشق تو بودن
دیگه مرده تو خیالم یاد تو ، رو لبم اسمت
دیگه نیستم من گرفتار ، به تو وعشق و طلسمت
تمومه گریهُ هر شب ، تمومه بغض همیشه
تو رو یادم نمیاره دیگه بارون پشت شیشه
دیگه عاشق تو نیستم ، کار من نیست از تو خوندن
دیگه نبضم تند نمیشه ، وقت اسم تو رو بردن
تمومه عشق من و تو و دیگه نمیشه تکرار
حالا ناز تو چشمات میمونه باز بی خریدار
دیگه چشمام نمیخوان صورت تو رو ببینن
یه روز عاشق تو بودن ولی امروز پر کینن
اشک همیشه روی گونه ام ، تو چشم نشسته حسرت
توی ساحل لب دریا ، تو غروبی عاشقونه
چشم به راه تو نشستیم منو این دل دیوونه
موجای نزدیک ساحل خبر از حالم ندارن
حتی ابر و آسمونم منو تنها جا میذارن
یادته اسمتو با چوب روی ماسه ها نوشتی
وقتی رفتی منو دل رو توی ساحل جا گذاشتی
رفتی و من موندم اینجا روبروم دریای آبی
کاش میشد مثل یه خورشید یه روز از افق بتابی
هنوزم حالو هواتو باد از این ساحل نبرده
اسمی که نوشته بودی هست هنوزم دست نخورده
باز دوباره باد شرقی رد میشه از روی شونم
تو دیگه بر نمیگردی ولی منتظر میمونم
میشینه توی دام تو ، میشه تو دست تو اسیر
با عشق من دشتی میشم پراز گلای نسترن
به وسعت نگاه تو ، اندازهُ احساس من
با عشق پروانه میشم ، میگردم دور گل و نور
آخرش پیدا میکنم به قلب تو راه عبور
با عشق من دریا میشم ، آبی و پاک و بی ریا
می تابه خورشید دلم تو آسمون ، حتی شبا
با عشق ماهی ای میشم که توی رود شناوره
همون کاری رو میکنم که دل تو رو میبره
لحظه رفتن تو گفتم که من منتظرم ، باورت نشد ولی من سر حرفم میمونم
تو به من گفتی فراموش میکنی همه چیزایی که بوده بین ما
از منم خواستی همین کارو کنم ولی افسوس که من نمیتونم
آخه از وقتی که رفتی غم اومد مثل یه ابر رو خورشید دلم
یه تیکه ابر سیاه رفت تو چشام ، بارونی شد هوای آسمونم
لااقل تو از خودت خبر بده بدونم حال وهوات آفتابیه
یا بپرس از حال من تا که بگم خیلی وقتی که اسیر بارونم
بدجوری تنگ شده دلم برات ، همیشه از تو بوده ترانه هام
هنوز از تو میگم اگه نفس باشه تو سینه و از تو میخونم
در امتداد بی کسی ، کسی به دادم نرسید
صدای گریه منو ، کسی نه انگار نشنید
در انتهای این سفر ، چشم هنوز به راهته
چشمای خیره به افق ، منتظره نگاهته
دلم به دنبال تو بود نشسته بود به انتظار
نگاه بی قرار من خیره به ریلهای قطار
دلم به دنبال نگات تا آسمون پر میکشید
اونجا که ریلهای قطار انگاری به هم میرسید
کسی بجز تو نازنین، تو خلوت شبم نبود
وقتی تو فکر تو بودم کسی توی نخم نبود
توی خیالم تا ابد نشسته این دل روبروت
صدای تو وقتی که رفت چیزی نموند بجز سکوت
دلم به دنبال تو بود نشسته بود به انتظار
نگاه بی قرار من خیره به ریلهای قطار
دلم به دنبال نگات تا آسمون پر میکشید
اونجا که ریلهای قطار انگاری به هم میرسید
بشینم ونگات کنم ، بگم که چشم غصه کور
دلم می خواست نگات کنم من انقدر که سیر بشم
زندونی شم تو قلب تو ، تو چشم تو اسیر بشم
دلم می خواست راهی بشیم تو دل صاف جاده ها
انقدر بریم که هیچ کسی نباشه غیر از ما دو تا
دلم می خواست خونه ما یه جایی تو ابرا باشه
غیر از تو و خورشید خانوم هیچکسی اونجا نباشه
فرقی نداره هرجای دنیاست
غمو رها کن ، بچسب به خوبی
گریه رو بس کن این تنگ غروبی
اشگو تموم کن ، نکن تو زاری
نگو که تنهام تا خدا رو داری
دیروزو رها کن چون فردا رو داری
بعد زمستون هست یه بهاری
اخماتو واکن تا لبات بخنده
بدون همینه برگ برنده
وقتیکه ندارمت برای کی ناز کنم
بعد رفتنت به همراه دلم پرم شکست
با پر شکسته من چه جوری پرواز کنم
در این دل رو پس از تو روی دنیا بستم
توباید باشی که من در دلو باز کنم
دیگه یک ترانه هم سرودنش سخت شده
چه جوری ، به عشق کی ترانه ای ساز کنم
عمرمو به پای عشق تو گذاشتم ، حالا من
دیگه فرصتی ندارم که بخوام دوباره آغاز کنم
در این دل رو پس از تو روی دنیا بستم
توباید باشی که من در دلو باز کنم
خیلی وقته که لبم حتی یه لبخند نزده
خیلی وقته دیگه از تو خبری نیست که نیست
خیلی وقته لحظه هام بی تو همه تلخ و بده
خیلی وقته شده از عشق تو دل دیوونه
خیلی وقته که لبام اسم تو رو میخونه
خیلی وقتی که تو رفتی ومنم منتظرم
خیلی وقته که چشام خیره به در میمونه
خیلی وقته که شبا چشمای من بیداره
خیلی وقته دلم از غصه و غم دق کرده
خیلی وقته که اشگ امونمو بریده و
گریه لحظه های من رو پر هق هق کرده
خیلی وقته که تو رفتی اما
این دلم منتظرت میمونه
تا نفس هست اگه تو برگردی
واسه تو بازه همیشه درای این خونه
از اون بالا تو کوچه رو من خوب بر انداز میکنم
تکیه به دیوار میزنم ، درست کنار پنجره
باز سرکوچه یه نفر سر قرار منتظره
این پا واون پا میکنه ، دلهره داره نفساش
منتظره کیه دلش ، منتظره کیه نگاش
بی اعتنا رهگذرا از نگاه دلواپسش
رد میشن و نمی بینن در نمیاد اون نفسش
داره غروب میشه هنوز انگاری اون منتظره
هنوزم اون سر کوچس ، منم کنار پنجره
این پا واون پا میکنه ، دلهره داره نفساش
منتظره کیه دلش ، منتظره کیه نگاش
بوی تلخ غربت من می پیچه تو همه دنیا
بوی گریه داره چشمام ، همصدای ابر و بارون
باز بوی جدایی ما می پیچه توی خیابون
بوی فریاد داره لبهام ، این لبای بستهُ من
بوی خوب با تو بودن میده دست خستهُ من
بوی تو بازم می پیچه تو هوای خونهُ من
باز بهونتو میگیره این دل دیوونهُ من
احساس پاک قلبمه که با تو تقسیم میکنم
تو آخرین ترانه باز عشقمو ابراز میکنم
دارم یه مجنون جدید واسه تو ترسیم میکنم
از عشق تو دست میکشم ، از یاد تو جدامی شم
تو رو فراموش میکنم ، دلم رو تحریم میکنم
به هر طریقی که شده اسمتو از یاد میبرم
صبر وتحمل رو به دل دوباره تعلیم میکنم
به جرم عاشقت شدن کشتی منو و دل منو
این اتهام آخره که به تو تفهیم میکنم
گناه عاشق شدن رو خودم به گردن میگیرم
برای آخرین دفعه خودم رو تسلیم میکنم