کاشکی یه لحظه یه نفس ، حتی کوتاه و گذرا

                                                                اجازه میدادن به من که بشینم جــای خـــــدا

    دیگه نبود  کسی فقیر ، نه سرشکسته نه حقیر

                                                                زندگی هم زوری نبود ، به زور نمیگفتم بمیـــر

    هیچکسی به انتظار نبود ، هیچ دلی بی قرار نبود

                                                                 واسه تموم غصه ها راهی بجــــز فــــرار نبود

    کسی گرفتار نمیشد ، مریض و بیمار نمیشد

                                                                 با خواب بد نیمه شبا  ، هیچکسی بیدار نمیشد

    حال کسی بد نمیشد ، راه کسی سد نمیشد

                                                                 سهم کسی تو زندگی ، گریه ممتد نمیشد

    دیگه کسی نمی نوشت از بدی های سرنوشت

                                                                 جهنمی وجود نداشت ، دنیا میشد مثل بهشت

    هیچکسی چشم به راه نبود ، روز کسی سیاه نبود

                                                                  سرپیچی از دستور من ! غلط نبود ، گناه نبود

    یه عالمست درد دلم ، ترانه ناچیز و کم

                                                                   یه چیزایی هم مونده بود که روم نشد دیگه بگم