در امتداد بی کسی ، کسی به دادم نرسید

                                                                   صدای گریه منو ، کسی نه انگار نشنید

            در انتهای این سفر ، چشم هنوز به راهته

                                                                   چشمای خیره به افق ، منتظره نگاهته

                             دلم به دنبال تو بود                  نشسته بود به انتظار

                             نگاه بی قرار من                     خیره به ریلهای قطار

                             دلم به دنبال نگات                    تا آسمون پر میکشید

                             اونجا که ریلهای قطار               انگاری به هم میرسید

             کسی بجز تو نازنین، تو خلوت شبم نبود

                                                                  وقتی تو فکر تو بودم کسی توی نخم نبود

            توی خیالم تا ابد نشسته این دل روبروت

                                                                 صدای تو وقتی که رفت چیزی نموند بجز سکوت

                             دلم به دنبال تو بود                  نشسته بود به انتظار

                             نگاه بی قرار من                     خیره به ریلهای قطار

                             دلم به دنبال نگات                    تا آسمون پر میکشید

                             اونجا که ریلهای قطار               انگاری به هم میرسید